សាវតារ និងតួនាទី
អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត បានចូលបក្សកុម្មុយនីស្តកម្ពុជា (“ប.ក.ក.”) នៅឆ្នាំ១៩៧០ នៅភូមិភាគនិរតី នៅពេលគាត់មានអាយុ១៣ឆ្នាំ
1
។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣ ឬ១៩៧៤ គាត់ត្រូវបានតែងតាំងជាសមាជិកទី៦ នៃតំបន់៣៥នៅក្នុងភូមិភាគនិរតី
2
ទទួលបន្ទុកស្រុកកំពត
3
។ គាត់ជាតំណាងនៅក្នុងសភាតំណាងប្រជាជនរបបកម្ពុជា ប្រជាធិបតេយ្យ ពីឆ្នាំ ១៩៧៦
4
។ ក្នុងរង្វង់ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៧៧ គាត់ជាលេខាធិការស្រុក កំពង់សៀម តំបន់៤១ ភូមិភាគកណ្តាល (ឧត្តរចាស់) និងជាសមាជិកទី៤នៃតំបន់នោះ
5
។ ក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ ១៩៧៨ មួយខែបន្ទាប់ពីការចាប់ខ្លួនប្តីរបស់គាត់ (អនុលេខា តំបន់៤១) គាត់ត្រូវបានផ្ទេរទៅភូមិភាគពាយ័ព្យ ដោយមិនមានតួនាទី ឬការទទួលខុសត្រូវអ្វីបន្ថែមទៀតទេ
6
។
ការបង្កើតសហករណ៍ និងការដ្ឋានការងារមុនឆ្នាំ១៩៧៥
សភាតំណាងប្រជាជន
អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត ទទួលស្គាល់ថាត្រូវបានចាត់តាំងជាសមាជិកសភាតំណាងប្រជាជន ប៉ុន្តែ គាត់ជាមួយប្តី របស់គាត់ មិនបានដឹងច្បាស់អំពីតួនាទី និងទំនួលខុសត្រូវរបស់ពួកគាត់់ទេ ហើយបានបដិសេធថាគាត់មិនបានចូលរួម ក្នុងការបោះឆ្នោតនានា រួមទាំងការបោះឆ្នោតថ្ងៃទី៣០ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៧៦ ហើយក៏មិនបានដឹងថាមានកិច្ចប្រជុំសភាដែរ
9
។ ផ្អែកលើសក្ខីកម្មរបស់គាត់ (ក្នុងចំណោមសក្ខីកម្មផ្សេងទៀត) អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង បានរកឃើញថាសភាតំណាងប្រជាជន គឺជាខែលបិទបាំង ហើយសភា កម្រជួបប្រជុំណាស់ ហើយមិនបាន អនុម័តច្បាប់ណាមួយឡើយ
10
។
កម្មាភិបាលភូមិភាគនិរតី ធ្វើដំណើរទៅភូមិភាគកណ្តាល និងការជួបប្រជុំជាមួយលោក ប៉ុល ពត
អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង បានផ្អែកលើសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត ដែលថា “មេរបស់គាត់” ឈ្មោះ កង ចាប គឺជា អនុលេខាភូមិភាគនិរតី និងជាលេខាតំបន់៣៥ រហូតដល់ពេលដែលគាត់បានចាកចេញទៅភូមិភាគ កណ្តាលក្នុងខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៧៧ រួមជាមួយអ្នកស្រី និងកម្មាភិបាលភូមិភាគនីរតីផ្សេងទៀត
11
។ អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត បានរំឮកអំពីកិច្ចប្រជុំមួយដែលបានរៀបចំនៅភ្នំពេញរវាងលោក ប៉ុល ពត និងកម្មាភិបាលដែលធ្វើដំណើរមកកាន់ភូមិភាគកណ្តាល ប៉ុន្តែគាត់មិនបានចូលរួម និងមិនបានដឹងពីប្រធានបទដែលបានពិភាក្សានោះទេ
12
។ អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង យល់ឃើញថា ការចងចាំតិចតួចរបស់អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត អំពីព័ត៌មានលម្អិតទាំងនេះ អាចកើតមានដោយសារ “ការចង់គេចវេសដើម្បីបន្ថយការទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់ ឬអាចដោយសារពេលវេលាកន្លងទៅយូរពេក”
13
។
ខ្សែបណ្តាញទំនាក់ទំនង
ផ្អែកលើសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត (ក្នុងចំណោមសក្ខីកម្មផ្សេងទៀត) អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងបានរកឃើញថា តំបន់បានផ្ញើ និងទទួលព័ត៌មានតាមឋានានុក្រម ហើយមិនបានទំនាក់ទំនងជាមួយមជ្ឈិមបក្សដោយផ្ទាល់ទេហើយ
14
លេខាភូមិភាគបានជួបជាមួយគណៈតំបន់ និងគណៈភូមិភាគរៀងរាល់បីខែម្តង ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយផែនការការងាររបស់គណៈមជ្ឈិម
15
។
អង្គជំនុំជម្រះ ក៏បានរកឃើញថា មន្ទីរស្រុកមិនមានសមត្ថភាពផ្ញើទូរលេខទេ។ របាយការណ៍ត្រូវបានផ្ញើទៅកាន់តំបន់តាមរយៈនីរសារ
16
ហើយកិច្ចប្រជុំរវាងតំបន់ និងស្រុកគឺត្រូវបានធ្វើឡើងជាទៀងទាត់
17
។ កិច្ចប្រជុំ ត្រូវរាយការណ៍ កំណត់ផែនការការងារ និងពិនិត្យការងារដែលកំពុងដំណើរការ
18
។ អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងបានផ្អែកលើសក្ខីកម្មរបស់គាត់ថា ក្នុងឋានៈជាលេខាស្រុកកំពង់សៀម គាត់បានធ្វើរបាយការណ៍ជាលាយលក្ខណ៍អក្សរប្រចាំខែទៅកាន់ថ្នាក់លើភ្លាមៗ (ថ្នាក់តំបន់) ស្តីពីការអនុវត្តផែនការស្រុក និងបញ្ហាផ្សេងៗទៀត
19
។
អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង ក៏បានផ្អែកលើសក្ខីកម្មរបស់គាត់ដែលថាគាត់បានទទួលរបាយការណ៍ ជាលាយលក្ខណ៍អក្សរប្រចាំខែពីថ្នាក់ក្រោម (ឃុំ) អំពីការងារកសិកម្ម ការសាងសង់ គោលដៅផ្សេងៗ “អំពើខុសឆ្គងរបស់ប្រជាជនមួយចំនួន” ការខ្វះខាតស្បៀងអាហារ និងអ្នកជំងឺ
20
។ ផ្អែកលើសក្ខីកម្មរបស់គាត់ (ក្នុងចំណោមសក្ខីកម្មផ្សេងទៀត) អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង បានរកឃើញថា លេខាស្រុកបានតែងតាំងមេឃុំ
21
និងបើក វគ្គរៀនសូត្រ ដើម្បីអនុវត្តផែនការការងារ ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព
22
។ អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង ក៏ផ្អែកលើសក្ខីកម្មរបស់គាត់ ដែលថាមិនមានគ្រឿងចក្រសម្រាប់សាងសង់ទំនប់ទេ គឺប្រើប្រាស់កម្លាំង ពលកម្មដោយដៃ ហើយថាគាត់បានបញ្ជូនកម្លាំងការងារពីស្រុកទៅតំបន់៤១ ដើម្បីសាងសង់ទំនប់
23
។
ការប្រព្រឹត្តទៅលើក្រុមគោលដៅ
អង្គជំនុំជម្រះសលាដំបូង បានយល់ឃើញថាសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត “មិនស៊ីចង្វាក់គ្នាទេ” នៅពេល ដែលគាត់បានអះអាងថា មានការអនុម័តគោលនយោបាយដើម្បីបង្កើតឲ្យមានវត្តឡើងវិញ នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំមួយក្រោមអធិបតីភាពលោក ប៉ុល ពត នៅចុងខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៧៥ ដោយសារគាត់បានថ្លែងថា ចន្លោះឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ឆ្នាំ១៩៧៩ មិនមានព្រះសង្ឃពុទ្ធសាសនា ឬវត្តអារាមទេ
26
។ ផ្អែកលើភ័ស្តុតាងផ្សេងទៀត អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង បានរកឃើញថា មានការចេញបទបញ្ជាច្បាស់លាស់មួយបន្ទាប់ពីកិច្ចប្រជុំក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៧៥ ឲ្យផ្សឹកព្រះសង្ឃ និងកម្ទេចព្រះពុទ្ធប្បដិមារទាំងអស់
27
។ ទោះយ៉ាងនេះក្តី អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង បានផ្អែកលើសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត (ក្នុងចំណោមសក្ខីកម្មផ្សេងទៀត) ដែលថា មានការកំណត់អត្តសញ្ញាណទាហានជាន់ខ្ពស់របប លន់ នល់ តាមរយៈបញ្ជីចាប់ខ្លួននៅថ្នាក់ស្រុក និងថ្នាក់តំបន់
28
។
អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង បានរកឃើញថា នៅឆ្នាំ១៩៧៧ អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត បានទទួលបញ្ជាពីតំបន់ ដើម្បីបោសសម្អាតជនជាតិចាម ហើយបានបញ្ជាបន្តទៅអ្នកក្រោមបង្គាប់របស់គាត់
29
។ អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងបានរកឃើញថាគាត់បានអនុវត្តតាមបញ្ជាដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណជនជាតិចាមទាំងអស់នៅស្រុកកំពង់សៀម
30
ហើយថាបទបញ្ជាបោសសម្អាតជនជាតិចាមក្នុងភូមិភាគកណ្តាល ជាពិសេសក្នុងតំបន់៤១ បានចេញពីថ្នាក់លើ ហើយត្រូវបានអនុវត្តដោយថ្នាក់ក្រោម
31
។ អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង យល់ឃើញថាសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត ថា “មានភាពលម្អិត ស៊ីចង្វាក់គ្នា និងជាទូទៅអាចជឿជាក់បាន” ហើយត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយភ័ស្តុតាងផ្សេងទៀត ក៏ប៉ុន្តែអង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងយល់ឃើញថាគាត់ហាក់ដូចជាចង់កាត់បន្ថយការអនុវត្តដោយផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់ ជាពិសេសទាក់ទងនឹងបទបញ្ជាកំណត់គោលដៅលើជនជាតិចាម និងកាត់បន្ថយភ័ស្តុតាងដាក់បន្ទុកទាក់ទងនឹងគោលនយោបាយ ប.ក.ក
32
។
ការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយបង្ខំ
ផ្អែកលើសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី ប្រាក់ យុត (ក្នុងចំណោមសក្ខីកម្មផ្សេងទៀត) អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង បានរកឃើញថា ការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ត្រូវបានរៀបចំឡើងដោយ “អង្គការ” មុនឆ្នាំ១៩៧៥
33
ហើយគាត់បានធ្វើការសម្រេចចិត្តអំពីការរៀបការកម្មាភិបាល
34
។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង ក៏បានរកឃើញថាអ្នកស្រី ប្រាក់ យុត បានព្យាយាមកាត់បន្ថយឱ្យតិចបំផុតនូវការទទួលខុសត្រូវ និងការពាក់ព័ន្ធរបស់គាត់ក្នុងការសម្រេចចិត្តអំពីការរៀបការ (ក្នុងនាមជាលេខាស្រុក) នៅពេលដែលគាត់បានអះអាងថា ត្រូវដាក់សំណើសុំការយល់ព្រមពីតំបន់
35
ហើយថាគាត់បានទទួលការណែនាំពីតំបន់ក្នុងការអនុញ្ញាតឱ្យមានការរៀបការរវាងជនជាតិចាម និងខ្មែរ ប្រសិនបើអ្នកទាំងពីរនោះ ស្រឡាញ់គ្នា
36
។
អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង បានពិចារណាលើសក្ខីកម្មរបស់គាត់ដែលបង្ហាញថា ការរួមដំណេកបន្ទាប់ពីការរៀបការបានធ្វើឡើងក្នុងបរិយាកាសបង្ខិតបង្ខំ
37
ទោះបីជាអ្នកស្រី ប្រាក់ យុត បានអះអាងថា ការរួមដំណេកបាន ធ្វើឡើងតាមធម្មតាបន្ទាប់ពីរៀបការហើយក៏ដោយ
38
។ គាត់រំឮកថា អ្នកទើបរៀបការថ្មីថ្មោង នឹងត្រូវ “អប់រំ” នៅសាលាស្រុក ប្រសិនបើពួកគេមិនយល់ព្រមរួមដំណេក
39
។
វីដេអូ














