ព្រាប សុឃឿន
រហ្សនាម: 2-TCCP-1064
សំណុំរឿង: សំណុំរឿង ០០២/០២
ប្រភេទ: ដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណី
សាវតារ និងតួនាទី
អ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន ធ្វើការក្នុងកងនារី ក្រោយឆ្នាំ១៩៧៥ នៅក្នុងចម្ការកប្បាសនៅឃុំថ្មពូន ក្នុងខេត្តកំពង់ចាម ជាកន្លែងដែលគាត់ត្រូវបានបង្ខំឲ្យរៀបការជាមួយបុរសពិការ
1
។ គាត់បានផ្តល់សក្ខីកម្មនៅចំពោះមុខអង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងក្នុងសំណុំរឿង ០០២/០២ ក្នុងនាមជាដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីអំពីបទពិសោធន៍របស់គាត់ក្នុងអំឡុងពេលរបបខ្មែរក្រហម ពីឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ឆ្នាំ១៩៧៩
2
។
ការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយបង្ខំ
ថ្ងៃមួយនៅចុងឆ្នាំ១៩៧៦ ខ្មែរក្រហមបានហៅអ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន ពីចម្ការកប្បាស ហើយប្រាប់គាត់ឲ្យទៅកន្លែងរៀបការនៅថ្ងៃដដែលនោះ ដោយមិនបានជូនដំណឹងគាត់ជាមុននោះទេ
3
។ ក្នុងពេលរៀបការ បុរស និងនារី ឈរម្ខាងម្នាក់ក្នុងបន្ទប់មួយដែលមានតុវែងមួយនៅចន្លោះពួកគេ ដោយមិនដឹងថានរណាជាអនាគតគូស្រកររបស់ខ្លួនទេ
4
។ គេហៅឈ្មោះបុរស និងនារីតាមគូឲ្យក្រោកឈរឡើង រួចទៅអង្គុយនៅឯតុមួយ
5
។
អង្គការបានគំរាមឃុំខ្លួនអ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន ប្រសិនបើគាត់មិនព្រមរៀបការ
6
។ គាត់បានរៀបការជាមួយនឹងគូស្រករ ១៥ គូផ្សេងទៀត
7
។ អាពាហ៍ពិពាហ៍នោះមិនបាននាំមកនូវសុភមង្គលដល់រូបគាត់ឡើយ ដោយសារឪពុកម្តាយ និងសាច់ញាតិគាត់មិនបានចូលរួម
8
។ នៅថ្ងៃរៀបការ អ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន បានឮកម្មាភិបាលខ្មែរក្រហមនិយាយថា អង្គការត្រូវការ “បង្កើនកម្លាំង” ដូច្នេះត្រូវរៀបចំការរៀបការដើម្បីបង្កើតកូនឲ្យបានច្រើន
9
។
ការរួមដំណេកដោយបង្ខំ
ក្រោយពិធីរៀបការចប់ គូស្រករថ្មីថ្មោង ត្រូវបានណែនាំឲ្យរស់នៅជាមួយគ្នាក្នុងអគារមួយរយៈពេលបីយប់
10
។ ពួកគាត់ស្ថិតក្រោមការឃ្លាំមើលពីសំណាក់ខ្មែរក្រហមនៅយប់ក្រោយអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្លួន ដើម្បីឲ្យប្រាកដថាបានរួមដំណេក
11
។
អ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន ត្រូវបានបង្ខំឲ្យរួមភេទជាមួយប្តី ដែលគាត់មិនស្រឡាញ់
12
។ គាត់អង្វរប្តីគាត់សុំកុំឲ្យប៉ះពាល់គាត់ ដោយប្រាប់ប្តីគាត់ថា គាត់នឹងលាក់បាំងមិនឲ្យអង្គការដឹងអំពីរឿងដែលពួកគាត់មិនចុះសម្រុងគ្នា
13
។
បន្ទាប់ពីបដិសេធមិនព្រមរួមដំណេកជាមួយប្តី អ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន ត្រូវបានកម្មាភិបាលវ័យចំណាស់ ឈ្មោះ តា ហ៊ន និងយាយ ឃីម គំរាមកំហែងថា ប្រសិនបើគាត់មិនរួមដំណេកទេ គេនឹងសម្លាប់គាត់ចោល
14
។ ក្រោយមក កម្មាភិបាលចាស់ៗទាំងពីរនាក់នោះបានបង្គាប់ឲ្យប្តីគាត់ ដឹកអ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន តាមរទេះគោទៅកាន់ទីតាំងមួយ ដែលអ្នកទាំងពីរត្រូវដាក់ឃុំនៅក្នុងផ្ទះមួយ
15
។ នៅយប់នោះ ប្តីអ្នកស្រីបានរំលោភគាត់ ក្រោយពីប្រាប់អ្នកស្រីថា គាត់ត្រូវតែធ្វើតាមបញ្ជារបស់បក្ស និងថាប្រសិនបើគាត់មិនធ្វើតាមទេ ពួកគាត់ទាំងពីរនាក់នឹងត្រូវស្លាប់
16
។
ក្នុងអំឡុងពេលផ្តល់សក្ខីកម្មក្នុងតុលាការ អ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន បានពន្យល់ថា គាត់មិនបាននិយាយអំពីការរំលោភ នៅក្នុងចម្លើយរបស់គាត់ទៅកាន់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជានោះទេ ដោយសារគាត់មានភាពអៀនខ្មាសចំពោះអ្វីដែលបានកើតឡើង និងមិនចង់និយាយអំពីរឿងរ៉ាវផ្ទាល់ខ្លួនប្រាប់អ្នកសម្ភាស
17
។
ខៀវ សំផន បានជំទាស់ទៅនឹងភាពអាចជឿជាក់បាននៃសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន នៅក្នុង សារណាបិទកិច្ចពិភាក្សាដេញដោលរបស់គាត់ ដោយបានលើកទឡ្ហីករណ៍ថា មានភាពមិនស៊ីចង្វាក់គ្នារវាងពាក្យសុំតាំងខ្លួនជាដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណី និងសក្ខីកម្មក្នុងតុលាការ
18
។ ខៀវ សំផន អះអាងថាអ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន មិនបានរៀបរាប់អំពីការរំលោភទេនៅក្នុងពាក្យសុំរបស់គាត់ ហើយបានរៀបរាប់អំពីការរំលោភនេះយឺតពេលទៅហើយនៅក្នុងសក្ខីកម្មតាមតំណវិដេអូ ដោយសារតែភាពចាំបាច់នៃសំណុំរឿងប្រឆាំងនឹងគាត់
19
។
អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងបានរកឃើញថា ភាពមិនស៊ីចង្វាក់គ្នាដែលបានលើកឡើងដោយ ខៀវ សំផន មិនប៉ះពាល់ដល់ភាពអាចជឿជាក់បានជារួមរបស់អ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន ទេ
20
។ អង្គជំនុំជម្រះបានកត់សម្គាល់ថា នៅក្នុងបរិបទវប្បធម៌ខ្មែរ ដែលបញ្ហាទាក់ទងនឹងផ្លូវភេទនៅតែជារឿងខ្មាសគេនោះដើមបណ្តឹង រដ្ឋប្បវេណីអាចស្ទាក់ស្ទើរមិនហ៊ានរៀបរាប់អំពីបញ្ហាទាំងនោះនៅក្នុងពាក្យសុំរបស់ខ្លួន ហើយលើកឡើងពីបញ្ហានេះតែនៅពេលសួរដេញដោលក្នុងតុលាការប៉ុណ្ណោះ
21
។ អង្គជំនុំជម្រះក៏បានពិចារណាផងដែរថា វាជារឿងធម្មតាសម្រាប់បុគ្គលម្នាក់ៗដែលបានទទួលរងការគំរាមកំហែង ឬភ័យខ្លាចអំពីសម្ពាធសង្គម ដែលស្ទាក់ស្ទើរមិនហ៊ានបើកកកាយពីបទពិសោធន៍បែបនោះ ដោយសារពួកគាត់អាចខ្លាចថា ត្រូវទទួលរងផលប៉ះទង្គិចម្តងទៀត ឬទទួលរងប្រតិកម្មដែលធ្វើឲ្យមានបញ្ហា បន្ទាប់ពីពួកគាត់បានបើកកកាយហើយនោះ
22
។
អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងបានផ្អែកលើសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន ក្នុងចំណោមភ័ស្តុតាងផ្សេងទៀត ក្នុងការសន្និដ្ឋានថា៖ (i) ការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ត្រូវបានរៀបចំឡើងពេញមួយរបបខ្មែរក្រហមទាំងមូល
23
(ii) គូស្រករត្រូវប្តេជ្ញាបង្កើតកូនជូនអង្គការដើម្បីបង្កើនចំនួនប្រជាជន
24
(iii) ចំនួនគូស្រករដែលបានរៀបការក្នុងពិធីរៀបការតែមួយមានចាប់ពីមួយគូ ទៅ ៧០ ឬ ៨០ គូ
25
(iv) ខ្មែរក្រហមបានពិនិត្យតាមដានគូស្រករដែលទើបរៀបការថ្មីថ្មោងដើម្បីធានាថា គូស្រករបានរួមដំណេក ហើយមធ្យោបាយតែមួយគត់ដើម្បីចៀសវាងការរួមដំណេក គឺត្រូវលាក់បាំងការពិតនៃការដែលពួកគេមិនបានរួមដំណេក
26
(v) ការយល់ព្រមពិតប្រាកដក្នុងការរួមភេទក្រោយការៀបការមិនអាចកើតមានឡើយ នៅក្នុងបរិយាកាសមួយដែលគូស្រករមិនបានយល់ព្រមទៅលើការរៀបការតាំងពីពេលដំបូង
27
និង (vi) ការមិនមានឪពុកម្តាយ និងសមាជិកគ្រួសារចូលរួមក្នុងពិធីរៀបការនេះ ធ្វើឲ្យជនរងគ្រោះជាច្រើនមានអារម្មណ៍ខូចចិត្ត សោកស្តាយ និងឈឺចាប់ ហើយបទពិសោធន៍ទាំងអស់នេះមានផលប៉ះពាល់រយៈពេលវែងទៅលើជនរងគ្រោះ
28
។
អង្គជំនុំជម្រះតុលាការកំពូលបានដកស្រង់សក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី ព្រាប សុឃឿន ក្នុងការសន្និដ្ឋានថា៖ (i) ដោយសារការរួមភេទដោយការបង្ខិតបង្ខំរវាងគូស្រករដែលរៀបការដោយបង្ខំ ជាប់ពាក់ព័ន្ធទាំងជនរងគ្រោះជាបុរស និងទាំំងជនរងគ្រោះជាស្ត្រី ដូចនេះបរិយាកាសបង្ខិតបង្ខំ គឺមានលក្ខណៈអព្យាក្រឹតផ្នែកយេនឌ័រ
29
និង (ii) ជនរងគ្រោះជាបុរសនៃគោលនយោបាយនៃការរួមដំណេកក្រោយអាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយបង្ខំ ទទួលរងព្យនកម្មធ្ងន់ធ្ងរផ្នែកផ្លូវចិត្ត នៅពេលដែលពួកគេត្រូវបង្ខំឲ្យរួមភេទ
30
។
សេចក្តីថ្លែងទុក្ខ
“ខ្ញុំសូមបញ្ជាក់អំពីការឈឺចាប់របស់នាងខ្ញុំ ពីក្នុងរបប៣ឆ្នាំ ៨ខែ ២០ថ្ងៃ។ ខ្ញុំនឹកឃើញឡើងខ្ញុំគ្រោតគ្រាតអារម្មណ៍ដោយសារខ្ញុំនៅវ័យក្មេង គេត្រូវបំបែកពីម៉ែឪបងប្អូន អត់ឲ្យស្គាល់គ្នា សាច់សា លោហិតក៏គេមិនឲ្យស្គាល់ គឺឲ្យរស់នៅដោយឡែកៗពីគ្នា ធ្វើឲ្យខ្ញុំ គឺថាបាត់ការស្គាល់គ្នា ដឹងពីសុខពីទុកជាមួយបងប្អូនបង្កើត ពីម៉ែ ពីឪពីជីដូន។ ហើយក្រៅពីហ្នឹងទៀត សាច់សាលោហិតជាម្តាយមីងឪពុកមា ឪពុកធំហ្នឹង វាដាច់ផ្តាច់ការទំនាក់ទំនងគ្នាអត់បានជួបគ្នាអត់បានស្គាល់គ្នា។ អ៊ីចឹងហើយខ្ញុំ ធ្វើឲ្យខ្ញុំហ្នឹងបាត់ការស្គាល់បងប្អូន សម័យហ្នឹងគេបំបាត់ការស្គាល់បងប្អូន។ ចាស អ៊ីចឹងធ្វើឲ្យអារម្មណ៍ខ្ញុំឈឺចាប់ណាស់ ចាសដោយអត់ដឹងបងប្អូនរស់ដោយរបៀបណា សុខទុក្ខយ៉ាងណាអត់ដឹង។ ប្អូនក៏អ៊ីចឹង ដែរ មិនដឹងជារស់ទៅដោយសុខទុក្ខរបៀបណា ព្រោះគេចែកដាក់ជាក្រុម ជាកង អត់បានដឹងពីសុខទុក្ខរបស់បងប្អូន។ អ៊ីចឹងគឺថាចំណុចទី១នេះ ខ្ញុំឈឺចាប់ខ្លាំងណាស់ការបំបែកបំបាក់ក្រុមគ្រួសារញាតិមិត្តបងប្អូនមិនបានជួបគ្នា។ ហើយចំណុចទី២ ខ្ញុំឈឺចាប់ពេលបោកប្រើខ្ញុំឲ្យធ្វើការងារ។ ធ្វើការងារទាំងយប់ទាំងថ្ងៃបង្អត់អាហារចាស ឲ្យហូបមិនគ្រប់គ្រាន់។ ខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ថាខ្ញុំ ៣ឆ្នាំ ៨ខែ ២០ថ្ងៃ ខ្ញុំមិនដែលស្គាល់បាយដាំអង្ករសុទ្ធឲ្យខ្ញុំហូបទេ។ ស្គាល់តែពីលាយបើកបាយលាយពោត គឺអង្ករមានមួយភាគទេ ពោតច្រើនបើលាយតែចេកគឺចេកច្រើន។ អ៊ីចឹងគឺថាដំឡូងឃើញដុំដំឡូងខែដំឡូងជ្វាផង ដុំប៉ុនៗកដៃក្មេងឃើញអត់សូវឃើញគ្រាប់អង្ករទេ ប្រឡាក់បាយបន្តិចៗមកជាប់នឹងដំឡូងទេចាស។ ហើយការងារ ២៤ម៉ោង ដេកសឹងបានតែបីម៉ោងទេ។ ខ្ញុំសូមជម្រាបអង្គប្រជុំទាំងមូលថា ខ្ញុំឈឺចាប់ណាស់ ឈឺចាប់ថាឲ្យរស់នៅគ្មានសិទ្ធិសេរីភាពផង ហូបមិនគ្រប់គ្រាន់ ដេកគ្មានកន្លែងសមរម្យ គ្មានភួយគ្មានមុង គឺថារស់នៅដូចសត្វដូចធាតុគ្មានអ្វីជ្រកកោនបានគ្រប់គ្រាន់ទេចាស។ បើចំដំបូលលិចវិញ ដើរទៅយកស្លឹកចេកប្រក់។ អ៊ីចឹងគឺថាការរស់នៅរបស់ខ្ញុំហ្នឹង គឺរងទុក្ខបំផុតក្នុងការរស់នៅក្នុងរបប ៣ឆ្នាំ ៨ខែ ២០ថ្ងៃ។
ហើយចំណុចមួយទៀត គឺក្រោយមកឲ្យខ្ញុំរៀបការ ចាសយកខ្ញុំទៅរៀបការហើយ ឲ្យខ្ញុំបង្ខំខ្ញុំឲ្យរួមរក្សទាំងការឈឺចាប់ ដែលខ្ញុំមិនពេញចិត្ត ដែលខ្ញុំមិនចង់ ឲ្យខ្ញុំចាប់ចុកចាប់ក្នុងផ្លូវចិត្តផង ចុកចាប់ក្នុងខ្លួនរាងកាយខ្ញុំផង។ ហើយមិនប៉ុណ្ណោះទៀតសោត ខ្ញុំសូមជម្រាបអង្គប្រជុំទាំងមូលថា ពេលខ្ញុំមានផ្ទៃពោះគាត់មិនបានទុកឲ្យប្តីខ្ញុំនៅគ្រប់គ្រងខ្ញុំ និងមើលថែទាំខ្ញុំ ឬរកអ្វីចំណីអាហារអីផ្គត់ផ្គង់ពេលខ្ញុំមានផ្ទៃពោះ ឬឆ្លងទន្លទេ គឺគាត់យកប្តីខ្ញុំទៅសម្លាប់ចោល។ ក្រៅពីប្តីខ្ញុំស្លាប់ ពេលខ្ញុំកើតបានប្រហែលជា១ខែ គាត់ មេកងគាត់ឡើងមកគំរាមខ្ញុំ សុំយកកូនខ្ញុំទៅសម្លាប់ចោល យកកូនខ្ញុំ កូនខ្ញុំនៅតូច ភ្នែកខ្មៅគ្រឹប គេថា កូនអាក្បត់ទុកវាធ្វើអី ឲ្យខ្ញុំយកទៅកម្ទេចចោល។ ខ្ញុំអង្វរថា បើបងឯងសម្លាប់កូនខ្ញុំ សម្លាប់ខ្ញុំទៅកុំសម្លាប់កូនខ្ញុំ កូនខ្ញុំអត់មានទាន់ចេះនិយាយគោលនយោបាយបក្សអីទេ។ ខ្ញុំអង្វរគាត់ គាត់គ្រាន់បាននិយាយហើយក៏ចុះទៅវិញទៅ។ ដល់ថ្ងៃក្រោយទៀត មានអ្នកដែលខាងគេចាប់មនុស្សហ្នឹង ឈ្មោះ មិត្តយ៉ូន ហើយមិត្តយ៉ូយ ហ្នឹង គេដើរមកគេយកខ្សែអង្រឹងមកលាងនៅជណ្ដើរផ្ទះខ្ញុំ។ អារម្មណ៍ខ្ញុំភ័យខ្លាច ខ្លាចគេចាប់ខ្ញុំយកទៅសម្លាប់ ខ្លាចគេយកកូនខ្ញុំទៅសម្លាប់។ អ៊ីចឹង ខ្ញុំនេះ គឺថា ឈឺចុកចាប់ណែនក្នុងខ្លួនរហូតទល់សព្វថ្ងៃ ខ្ញុំមិនអាចកាត់បន្ថយបានទេ។ ហើយមិនតែប៉ុណ្ណោះបងប្អូនខ្ញុំស្លាប់អស់ទាំងពូជគ្មានអ្នកណាសល់សូម្បីតែក្មួយមួយក៏មិនមានសល់ដែរ។ អ៊ីចឹងហើយដែលបន្សល់ទុកឲ្យខ្ញុំសោកសង្រេងដល់សព្វថ្ងៃនេះ ខ្ញុំចងចាំទុកក្នុងជីវិតខ្ញុំ ខ្ញុំមិនបំភ្លេចបានទេ ក្នុងរបប ៣ឆ្នាំ ៨ខែ ២០ថ្ងៃ។ ខ្ញុំមិនបំភ្លេចបានទេ ទាល់តែជីវិតខ្ញុំសូន្យ ព្រោះខ្ញុំចុកចាប់ដោយការវិនាសកម្មនេះ ធ្វើឲ្យខ្ញុំឆ្អែតៗមួយជីវិត”
31
។
វីដេអូ
